Vanuit het stadion. Deel 1: NAC Breda

Image
Op 27 december 1975 speelde NAC Breda voor het eerst een thuiswedstrijd onder begeleiding van kunstlicht. Dat was destijds uniek in Nederland. De gloednieuwe lichtmasten zorgden direct voor een geweldige sfeer in het knusse stadion aan de Beatrixstraat. De Bredase voetbalclub besloot al snel om al zijn thuiswedstrijden op zaterdagavond te gaan spelen en zo werd het Avondje NAC razendsnel een begrip in Nederland. Tegenstanders kwamen vaak met knikkende knieën naar Breda.

De verhuizing naar het huidige Rat Verlegh Stadion in 1996 was aanvankelijk moeilijk te verteren voor de Bredase aanhang. Supporters vonden moeilijk hun plek en de sfeer was beduidend minder dan aan de Beatrixstraat. Maar de eigenzinnige aanhang van NAC wist uiteindelijk ook in het nieuwe stadion een unieke sfeer te creëren. Het Avondje NAC is dan ook nog lang niet uitgestorven. Bier drinken is sowieso zeer belangrijk voor de NAC-fans (nergens wordt er meer pils gedronken dan in het Rat Verlegh Stadion), maar er zijn meer facetten die een thuiswedstrijd van NAC speciaal maken. Wie een thuisduel van de Parel van het Zuiden bezoekt, moet maar eens op de volgende dingen letten.

Achter beide doelen in het stadion bevindt zich een fanatieke supportersgroep. Aan de ene korte zijde van het veld staat de B-Side en aan de andere kant Vak G. Zij maken de sfeer in het stadion op hun eigen manier. Trommels zijn ten strengste verboden en de NAC-fans zingen zo veel mogelijk liedjes die in andere stadions niet te horen zijn. Spreekkoren als Wij gaan niet, wij gaan niet opzij en delen uit de carnavalskraker Mijn Sanseveria rollen elke twee weken weer van de tribunes. Als de tegenstander een vrije trap neemt dichtbij het NAC-doel, zingt het publiek dat de bal ‘de Singel in gaat’, verwijzend naar een rivier die door Breda stroomt. Bij de meeste clubs is er slechts één vak dat de sfeer maakt, maar opvallend is dat bij NAC soms het hele stadion als één man achter de ploeg staat. Zo zingen in het ‘Overal waar we komen- lied’, de B-side en Vak G niet alleen elkaar toe, maar ook de Ere (Eretribune), waar over het algemeen de NAC-fans op leeftijd zitten. Zij zingen dan vrolijk terug en massale gezang zorgt dan voor een unieke sfeer.

Wat verder opvalt, is dat deuntjes na een doelpunt not-done zijn bij NAC. In plaats van een goaltune hebben ze in Breda de vlaggenjongen, die na een goal van de thuisploeg als een gek heen-en weer rent in de grachten van de eretribune. Of het nou de 3-2 of de 4-1 is die gescoord wordt, hij heeft voor elke tussenstand een doek paraat.

Ten slotte ontbreekt het de NAC-aanhang niet aan zelfspot. Toen de Bredanaars op 22 december 2012 in het thuisduel met PSV tegen een kansloze 1-6 achterstand aankeken, gebeurde er iets opmerkelijks. De fans gingen niet naar huis of keerden zich massaal tegen hun eigen ploeg, nee de wave ging door het stadion! Ja, het is vreemd publiek daar in Breda.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s